Coşkun Arslan Şiirleri - Şair Coşkun Arslan

Dokunma

İnsanların kalbi çabuk  kırılır
Gönüllere kem söz ile dokunma
Muhannet kullara açma kapını
Yapa yalnız ölsen bile dokunma

Gereğinden fazla kıymet vermişiz
Bu dünya tescilli boştur aslında
Nelerden geçmişiz neler dermişiz
Bilincinde olmak hoştur aslında

Bağlanmış kapıyı açıp gidecek

İyice aşındı yalama taşı.
Davarlar sürekli yalıyor burda
Köşeler dönmekte sürünün başı
Yandaşlar felaket çalıyor burda

Zam yağar soğandan ununa kadar

Ağalar paşalar sefa sürerken
Garibin bahtına çile düşermiş
Kiminin gözünü uyku bürürken
Kimisi erkenden yola düşermiş

Düşer ise insan aşk ateşine

Yokluğunda sevgili
Bir yanım yarım kalır
Hafife alma öyle
Bu canım yarım kalır

İmtihanım sevdanla

Rahata erdim derken emeklerin hiç oldu
Ek gelirin olmadan geçinmen de güç oldu
Çemkirir partizanlar hak araman suç oldu
Eğleniyon bizimle diyon para yetmiyor
Emeklinin maaşı harca harca bitmiyor

Çarşıyı pazarı dolaştım biraz
Evdeki hesaba uymadı trol
Söylendim duruma ettim itiraz
Seslendim sesimi duymadı trol

Satıcıya göre fiyatlar uygun

Bir adım uzağa gitmedim ey yar
Yoluna bakarsan görürsün beni
Hiç şüphen olmasın seviyor çıkar
Falına bakarsan görürsün beni

Kimseler sarmasın ah bu yarayı

Görüntüye bakmayın, Aşmak zor sığlıkları.
Mana can çekişiyor,  Duyulmaz çığlıkları.

Ölçü ayar kalmadı, Hepten bozuldu denge.
Beyaz olan ne varsa, Büründü siyah renge.

Yağmur değil yağan füzedir füze
Zulüm, kan, gözyaşı çıkmadık düze
Ölmek yaşamaktan evladır bize
Sırtlanlar işgale gelmişler dedi

Ne hastane kaldı nede bir ilaç