Coşkun Arslan Şiirleri - Şair Coşkun Arslan

Ah be aşk bulutları sürükleyen rüzgâr mı?
Çoraklaşmış toprağa, sağnak sağnak yağar mı?

Hayâl mi dersin yoksa umut mu? dersin bilmem
Herkes kendi yoluna, unut mu? dersin bilmem.

Özgür irademle kazıyıp attım
Zihnime saplanan oktu cigara
Yüzüme sinmiş dumanın rengi
Ağzımda burnumda koktu cigara

Eğreti dururdu hep dudağımda

Tatmadı yüreğim sensiz huzuru
Karalar bağladı sen yoksun diye
Bir lahza dinmedi hüzün yağmuru
Bulutlar ağladı sen yoksun diye

Firkatin can yakar azap görürüm

İslam’ı İslam’la vurmaktır gaye
Haçlının yanında durmaktır gaye
Direnişi kıyamı kırmaktır gaye
İsminede hizmet dedi muhterem

Tel Aviv de Vatikandadır beyi

Yaptığınız onca yanlış işleri
Hep hayra yormaktan usandık beyler
Bu mudur? başarı bu mu? beceri
Biz hayal kurmaktan usandık beyler

Tırmandı yukarı döviz düşmüyor

Zangoçların haydutların
Bolluğuna ne demeli
Haramzade sahtekarın
Yolluğuna ne demeli

Aç yatıyor onca insan

Ailenin bağısın
Nenni bebeğim nenni
Mutluluk kaynağısın
Nenni bebeğim nenni

Bakmaya doyamadık

Fıtratına uygun davran daima.
Fare gibi çuvalları dişleme.
Kaderi zorlama bırak akışa
Olmayacak şeyleri de düşleme.

Naif ol, dürüst ol olma yorucu.

Rüzgâr tersten eser bazen
Fazlası olmaz nasipten
Elinden geleni yap sen
Her zaman kâr olmaz balam

Dinle içten gelen sesi

Hep karanlık hep gece
Nerede sabahımız
Sona gelmeden önce
Olur mu? felahımız

Enaniyet kibir çok