Senin yaz sıcağında yüreğin hiç dondu mu?
Benim bir kere dondu, seni kaybettiğim an.
Kalbinin ortasına hasret koru kondu mu?
Benim bir kere kondu, gözümden çıktı duman.
Belli ki alışkınsın ayrılık acısına,
Belli ki sabırlısın hasretin sancısına.
Umut vermemeliydin elin yabancısına;
Umutlar tükendikçe Cehennem oldu mekân.
Bir benim yorgun düşen sevmenin uğraşında,
Bir benim acı çeken âşıklar çarşısında.
Belli ki suçum büyük Yaradan karşısında;
Bir benim sevdiğine hayli uzaktan bakan.
Karanlıklardan çıktım ödeyip günahımı,
Dilim varıp da yâre göndermedim ahımı.
Kuyaşın parıltısı süsledi sabahımı,
Olursa hasret olsun yorgun gönlümü yakan.
Bu aşkın tüm vebali sevenlere aitti,
Mesafe uzaksa da ümitleri eşitti.
Ne o bırakıp gitti ne bende sevda bitti;
Coşarî olmamalı sevdiğini bırakan.
03.11.2026 / Samsun
İbrahim CoşarKayıt Tarihi : 3.11.2026 23:58:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.
Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!