Çorak Şiiri - Orhan Gülaçar

Güneşin yakıcı sıcağında,
Susuzluktan çatlamış kara bir topraktım.
Sonra sen geldin,
Nemli bir rüzgar gibi estin hayatıma.
Yapıştın canımın damarına,
Yeşerttin yüreğimi.
Köklerini sürdün ciğerimin koynuna,
Çatlamış toprağımda renk renk çiçekler açtırdın.
Sonra mevsimler birden değişti,
Kuru ayazlar esti.
Çiçeklerim çürüdü,
Köklerim kurudu.
Sevdanın nemi yüreğimden çekildi,
Soğuklar üşüttü bedenimi.
Kurudum, eskisi gibi.