Ne bir günaydın, ne de merhaba
Sanki aynı dili konuşmuyoruz
Asansörde, merdivende, kapıda
Bakışıp geçiyoruz
Ayak izlerimiz üst üste
Aynı sokağı paylaşıyoruz
o kadar da önemli değildir bırakıp gitmeler,
arkalarında doldurulması mümkün olmayan boşluklar bırakılmasaydı eğer.
utanılacak bir şey değildir ağlamak,
yürekten süzülüp geliyorsa gözyaşı eğer…
belirsizliğe yelken açardı iri ela gözler zamanla,
öylesine derince bakmasalardı eğer…
Devamını Oku
arkalarında doldurulması mümkün olmayan boşluklar bırakılmasaydı eğer.
utanılacak bir şey değildir ağlamak,
yürekten süzülüp geliyorsa gözyaşı eğer…
belirsizliğe yelken açardı iri ela gözler zamanla,
öylesine derince bakmasalardı eğer…




Ne yazık ki milletimize özgü o güzelim hasletleri bir bir unutarak, kendimize yabancılaşıyoruz. Tek başına alınan nefesleri gerçekten yaşamak sanmaya başladık. Ama değil, bu güzel dizelerinizle; fert ve toplum olarak kanayan yaramızı hatırlattığınız için teşekürler. Aşık Meriç
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta