Herkes bilmez, hatır, gadir, gıymatın,
Pek ayarı olmaz, zalim, hoyratın,
Kesişirse hal, bilmezle, yolların,
Ölmek nimet, vallahi de çok çeken..
Bir zalime, kul olun,
Çeker gider, el olun,
Geçmez akçe, pul olun,
Ölmen ama, çok çeken....
Her bağda, tomurcuk, verme gül açma,
Her yüze güleni, kanıp dost sanma,
Dayanırsın düşen, kalkan sen, amma,
Ölmek nimet, vallahi de çok çeken..
Batar gemin, yol almaz,
Dönüp kimseler, bakmaz
İnan yürek, dayanmaz
Ölmen ama, çok çeken....
Özvecan der: sözlerime inanma,
Ömrün gider, sınayıp da sınanma,
Saçın yolup, viranlar da ağlama,
Ölmek nimet, vallahi de çok çeken..
Düşmanına, istemen,
İnan olsun, çok çeken,
Her gün, mezarın eşen,
Ölmen ama, çok çeken....
Kayıt Tarihi : 14.09.2026 22:44:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.
HaYat




Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!