Çocuktum
Yeşil, mavi, kahverengiden ibaretti dünya
Bir de kuşlar vardı.
O kocaman sonsuzlukta özgürlükleriyle dans ederek kanat çırpan kuşlar.
Bilmezdim o zamanlar kuşlara özenen insanlarda varmış parmaklıklar ardında.
Acaba ne yaramazlık yapmışlardı da kalmışlardı dört duvar arasında
Kuşların canına kıyan caniler de yaşarmış aramızda, adına insan denen
Güneş zaptediyor gözlerini
Kar çiçeklerine belenmiş
Balarılarıyla
Döşeğin kara kışta
Bu tahtaboşa seren
Devamını Oku
Kar çiçeklerine belenmiş
Balarılarıyla
Döşeğin kara kışta
Bu tahtaboşa seren




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta