Çocuk yaşta kadınlar tanıdım.
Evcilik oynuyorlardı.
Ama kadındılar,
Ufacık ellleri,çıkmamış göğüsleri vardı.
Yüzleri bilmeden örtülü.
Gülüyorlardı hayatın acımasız haline.
Hiç mutluluğu bilmeden.
İnsan bu, su misali, kıvrım kıvrım akar ya;
Bir yanda akan benim, öbür yanda Sakarya.
Su iner yokuşlardan, hep basamak basamak;
Benimse alın yazım, yokuşlarda susamak.
Her şey akar, su, tarih, yıldız, insan ve fikir;
Oluklar çift; birinden nur akar; birinden kir.
Devamını Oku
Bir yanda akan benim, öbür yanda Sakarya.
Su iner yokuşlardan, hep basamak basamak;
Benimse alın yazım, yokuşlarda susamak.
Her şey akar, su, tarih, yıldız, insan ve fikir;
Oluklar çift; birinden nur akar; birinden kir.




duyarlı yüreğinize sağlık. ne yazık ki hızla sayıları artmakta. zira çarklar hep kadınların aleyhine dönüyor.bu da bir başka gariplik
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta