Çocukluk Kışları Şiiri - Oğuzkan Bölükbaşı

Oğuzkan Bölükbaşı
847

ŞİİR


8

TAKİPÇİ

Çocukluk Kışları

portakal kabuğu yaktınız mı sobada
bir küçük odada
kış pencerelerinden bakınca sokağa
ateşe sarılmak istersiniz uyku çeker canınız
o kışlar soğuk olurdu nedense
dedemse
hiç üşümezdi
cigara tellendirirdi keyifle
biz bahçede komşu kızı elifle
kardan adamlar yapardık
kardan kafalar ve gövdeler

kış pencerelerinden akşamları
beklerdik ellerinde filelerle gelen babaları
soyup portakalları
yakmak için kabukları

o kışlar soğuk olurdu nedense
kar kalkmazdı
sular donardı
efkarlar bile
sevdalar bile

yaza takılmış ayaz yanlış bir eklemeydi sözlükte
bir odadan diğer odaya geçmek ne zordu
tüm ev ısınmak için tek odaya doluşurdu
çişlerimiz donardı bir çıksak
dişlerimiz zangır zangır
uyumak sobanın koynunda bir kedi misali
sabah donmuş bir keyiftir
kış pencereleri açılır sonuna dek
havalar girer eve
ve annemiz mutfakta
kahvaltı hazırlar
haydi çocuklar okula

Oğuzkan Bölükbaşı
Kayıt Tarihi : 27.11.2002 21:45:00
Şiiri Değerlendir
Yorumunuz 5 dakika içinde sitede görüntülenecektir.

Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!