Alırdı rüyalarım gönlümdeki ateşi,
Kurduğum o düşlerin var mı ki şimdi eşi?
Çok da umurumdaydı dünyanın binbir işi,
Kaf dağına saklanmış sır oldu çocukluğum.
Zaman akıp giderdi,dalardım bir uykuya,
Yüreğimde yer yoktu,karamsar bir duyguya.
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta