Çocukluk Şiiri - Hilmi Eren

Çocukken, bir büyüsem ne iyi olur derdim,
Büyümekti tek arzum, tek hayâlim, tek derdim…

Büyüyünce gönlüme başka bir sevda düştü,
Zannettim ki evlenmek şimdi en iyi işti.

İyi ama bir evde çoluk çocuk olmalı,
Evler şenlenip çocuk sesi ile dolmalı!

Kaybolur uyku durak, çocuklar hiç yorulmaz…
Niçin böyle yaparlar, çocuklara sorulmaz.

Afacanlar büyüse belki rahat ederiz,
Sözümüzü dinlerler bir büyüseler deriz.

Torunlar sevmeliyiz, çocuklar evlenmeli,
Artık yorulduk yeter, kafamız dinlenmeli.

Heyhat! Şöyle böyledir, tüketiriz hayatı,
Geri özleriz çocuk iken olan rahatı.

Aslında büyümeyip hep çocuk kalsaymışız,
Çocukça mutlu olup öyle zevk alsaymışız.

Eren, yalan dünyada rahat da yok huzur da
Huzur arıyor isen dur İlahî Huzur’da!