Çocukluğumuz Şiiri - Elifce Herşey

Bir avuç gökyüzü sığardı avuçlarımıza
Akşamlar erken inerdi sokaklarımıza
Bir top bir taş yeterdi çocukluğumuza
Dünyalar bizimdi kimse bilmezdi
Dızlerimiz yaralı yüzümüz güneş
Ceplerimizde misket kalbimiz ateş
Bir tas suyla bölüşürdük mutluluğu
Ne bilirdik hayatın ağır yorgunluğunu
Anneler seslenirdi hava kararırken
Biz biraz daha kalmak isterdik oynarken
Ozamanlar ayrılık neydi bilmezken
Yarın yine buluşur sanırdık gülerdik
Şimdi büyüdük sokaklar sessiz
Eski kahkalar kulağımızda izsiz
Bir çocukluk kaldı içimizde saklı
Ne kadar büyüsekte biraz çocuk kaldık
Keşke zaman birgün geri gelse
O eski sokaklarda biraz sesimiz duyulsa
Birkez daha düşsek koşsak sarılsak
Çocukluğumuza yeniden kavuşsak
Çünkü en güzel yıllar farketmeden geçti
Bir gülüşe sığan koca bir ömürdü belki
Şimdi geçmişe bakıp iç geçiriyoruz
Çocukluğumuzu değil
Kendimizi özlüyoruz...