Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
İç çekerek, beğenerek okudum ,
Kutluyorum ,,
Tam-puan
Saygı ve selamlarımla!...
toz pembeydi hayat o zaman büyüdükçe griler sardı renklerin canlılığını hüzünler aldı her şeyin adı kaldı ne ucuz gitti çocukluğumuz demek geldi içimden
Bu şiir ile ilgili 2 tane yorum bulunmakta