Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
ellerin
şamar olmasından korkardık,
oysa hiç olmasalar da,
yeterdi endişesi,
eller başımızı okşasın isterdik
bunun için yapardık her şeyi
uslu çocuk
mücadelesi verirdik o ara
eller öperdik, eller öptürülürdü
kulaklar ebeveynin dudaklarında
çocukken hiç el öpmedim aykırı bir çocuktum...yüreğinize sağlık...kutlarım
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta