Dizelerime kan yağıyor, dizelerime kan…
Karanlık düşlerimi yağmalıyor
Ellerim ondan bu kadar bozkır, ellerim ondan böyle kocaman.
Gözlerim kalabalık caddeler gibi, hıncahınç meydanlar gibi bozgunlara gebe.
Çıldırasıya bir şafak sancıyor geceden,
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta