Çocukluğum
Tiren istasyonlarında
Köprü altlarında geçti çocukluğum
Sizlerin neşe ile oynadığı o parklar varya,
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




çok basit
olduğu kadar anlamsız
olduğu kadar edebi renklerden noksan...
biraz daha gayret daha iyilerini yapabilirsin genç
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta