Çocukluğum Şiiri - Hasan Muslu 2

Çocukluğum.

Sıla özlemi ruhumu sardı.
Gençliğimiz yaz bahardı
Ne günler geldi de geçti,
Geçen günler sanki masaldı.

Tuz biberle doyduk nice,
Ayran, hoşaf yeterdi bize.
“Buna da şükür” derdik
Ah ne zahmetler çektik gizlice.

Yollar çamur, derya gibi,
Ayağımızda kara lastik.
Üstümüzde yırtık gocuk,
Kışın ayaz sarardı bedeni.

Evde bir gazlı fener,
Arada bir yanar söner.
Dokuzda uykuya dalar,
Yedide kalkardı herkes.

Her hanede beş altı can,
Komşu komşuya hep yâr.
Kapılar açık, gönüller bir,
Herkes herkese sırdaş.

Üç dükkândı koca köyde,
Emek vardı her köşede.
Ethem Ağa, Nazif Ağa,
Rıza Ağa söylenirde.

Yumurta koyar giderdik,
Şeker alıp dönerdik.
Azla çoktu mutluluğumuz,
O günlerle büyüdük biz.

Şimdi yollar uzak bana,
Yüküm hasret, sözüm sana.
Mazim kalsın gönlümde,
Bir türkü olsun yarına.

Aydemin oğlu suyu,
Kürt Pınar’da var kuyu.
Ayvacık alan kaynağı,
Hallaçlı son durağı.

Tren geçer Demiraltı’ndan,
Kurt dere civarından
Tren istasyonu orada,
Temiz hava yayılır ormanından

Kışları soğuk geçer,
Gece ayaza çeker.
Verimli toprağı vardır,
Buğdayla arpa eker.

Yolum düşer Hallaçlı’ya,
Dağ taş dile gelir ya.
Suyu, ormanı, yeli,
Yazılı kalır dünyaya.

Yollar çamur derya
Ayakta kara lastik varya
Üstte yırtık bir gocuk
Kışın ayazı tüm vücudu sararya

Hasan Muslu der ki geçer bu dünya,
Kimi güle doyar, kimi çeker çile.
Mazide kaldı o saf çocukluk ya,
Bir türkü bıraktım silinmez dile.