Oturmuşum koltuğun her zamanki sol köşesine
Bir elimde kumanda geçmişim kalmış ötekine
Kafada tilkiler hiçbir kuyruk dokunmuyor birbirine
Bir tarafım dolu öteki düşmüş olanların derdine
Çocuklar koşuşuyor sonu yok odaların
Bir soru sağdan öteki belirsiz konuların
Hayatta ben en çok babamı sevdim
Karaçalılar gibi yardan bitme bir çocuk
Çarpık bacaklarıyla -ha düştü, ha düşecek-
Nasıl koşarsa ardından bir devin
O çapkın babamı ben öyle sevdim
Devamını Oku
Karaçalılar gibi yardan bitme bir çocuk
Çarpık bacaklarıyla -ha düştü, ha düşecek-
Nasıl koşarsa ardından bir devin
O çapkın babamı ben öyle sevdim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta