Toprak damlarda yaşama çabasıydı Babamın bize bıraktığı,
bu yüzden yüksek binalar uzakmı uzak alçaklara.
Her defasında düşecek gibi olur umutlarım, kat kat ve yüksek bakışlar gözler beni.
Ayakkabımın başparmağıma dar geldiği küçük adımlar hızımı kesti.
Ayakkabıdan taşan çok parmaklar sayarım, ayakkabı delik, cep delik, çorap delik.
Hayatta ben en çok babamı sevdim
Karaçalılar gibi yardan bitme bir çocuk
Çarpık bacaklarıyla -ha düştü, ha düşecek-
Nasıl koşarsa ardından bir devin
O çapkın babamı ben öyle sevdim
Devamını Oku
Karaçalılar gibi yardan bitme bir çocuk
Çarpık bacaklarıyla -ha düştü, ha düşecek-
Nasıl koşarsa ardından bir devin
O çapkın babamı ben öyle sevdim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta