Toprak damlarda yaşama çabasıydı Babamın bize bıraktığı,
bu yüzden yüksek binalar uzakmı uzak alçaklara.
Her defasında düşecek gibi olur umutlarım, kat kat ve yüksek bakışlar gözler beni.
Ayakkabımın başparmağıma dar geldiği küçük adımlar hızımı kesti.
Ayakkabıdan taşan çok parmaklar sayarım, ayakkabı delik, cep delik, çorap delik.
tozlu bir şemsiye durur
çatı katındaki odanın
kuytu bir köşesinde
kumaşındaki eski yağmurların
hüzünlü kokusuyla
Devamını Oku
çatı katındaki odanın
kuytu bir köşesinde
kumaşındaki eski yağmurların
hüzünlü kokusuyla




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta