hırpalanmış bir umuttu oysa çocukluğum
sevgiye aç insanlığa muhtac
gözlerimin yorgunluğu zihniyetime kefendir adam bu yüzden;
yorgunluğumu taşıyamaz bedenim
gecenin ayazında tütün kokulu ellerim kalem peşinde
yazmıyor yazdırmıyor sensizliğin
Yollarımız burada ayrılıyor,
Artık birbirimize iki yabancıyız.
Her ne kadar acı olsa, ne kadar güç olsa
Her şeyi evet, her şeyi unutmalıyız.
Her kederin tesellisi bulunur, üzülme.
Devamını Oku
Artık birbirimize iki yabancıyız.
Her ne kadar acı olsa, ne kadar güç olsa
Her şeyi evet, her şeyi unutmalıyız.
Her kederin tesellisi bulunur, üzülme.




Birilerini çocukluklar da bıraksak ta, İÇİMİZDEKİ ÇOCUĞU yaşatmalıyız.
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta