Ne vakit sarı bir kaydırak görsem,
Bir masal,bir oyun sarar ruhumu.
Neler haykırır kim bilir,dinlesem,
Düşlerimde unuttuğum çocukluğumu!
Ne vakit gökyüzüne baksam,dalar giderim,
Uçurtmam gelir gözlerimin önüne,masmavi...
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta