Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Çoçukluğundan geriye kalan en güzel hatıralar vakitsiz bir anda gelip çatıyor kalemin gövdesine, dayanılmaz bir iç çekilir, mürekkep uçtan damlayı verir kağıda... Çocukluğunda varolmuş masumiyetkar duyguların tazelikleri büyümüş masumiyetler düşürsün gönlüne, kalemine sağlık.
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta