Çocuklar Şiiri - İdris Yılmaz

Babasını kaybetmiş çocukların acısını
Bilmez anasını kaybetmiş çocuklar
Dünyanın çıplak yüzünde
Yedi başlı ejderha gibi ateş saçar insanlar
Ne ev kalır ne yuva
Bir serçe kuşu gibi gündelik yaşar
Bir serçe kuşu gibi savunmasız
Bir kuytunun tenhalığında
Büzüşür hayaller.

Anasını kaybetmiş çocukların acısını
Bilmez babasını kaybetmiş çocuklar
Sıcaklığı uçup gitmiş bir evde
Aş diye yutkunur gözler
Kırılmış duyguların kirli elbiselere sinmesi gibi
Darmadağın olur eşyaların içinde hayat
Toplasan güç yetmez bu dağınıklığa
Ve her şey savrulur gider
Peşinden.

Her ikisini kaybetmiş çocukların acısını
Bilmez kaybetmemiş çocuklar
Uzayın boşluğu büyür
İçine düşeni yutan kara delik olur
Eskiye dair her şeyi silip süpürür
Yeni bir hayatı dayatır acı
Tutunabilen tutunur
Tutunamayanların boş gözlerinde
Sisli bir hava
Puslu bir yazı.