Beni hep esir ettiniz minicik ellerinizle;
Ne kaçmak elimden geldi, ne de karşıkoyabildim.
Verecek cevabım varken en büyük hakime bile
Sizin saf bakışlarınız önünde dilsiz kesildim.
Savaş alıp götürdüğü, deprem yokettiği zaman
O çaresiz halinizdir beni en fazla ağlatan.
Şenlik dağıldı bir acı yel kaldı bahçede yalnız
O mahur beste çalar Müjgan'la ben ağlaşırız
Gitti dostlar şölen bitti ne eski heyecan ne hız
Yalnız kederli yalnızlığımızda sıralı sırasız
O mahur beste çalar Müjgan'la ben ağlaşırız
Devamını Oku
O mahur beste çalar Müjgan'la ben ağlaşırız
Gitti dostlar şölen bitti ne eski heyecan ne hız
Yalnız kederli yalnızlığımızda sıralı sırasız
O mahur beste çalar Müjgan'la ben ağlaşırız




Saf, masum, tertemiz, her şeyden habersiz çocuklar. Dünyanın her yerinde aynı. Derler ya, "Dünyayı çocuklar yönetse ne Savaş olur ne kargaşa" Şair burada çocuklarımızın hayatımızda ki öneminden bahsediyor. Çocuksuz bir dünyanın çekilmez olduğu fikrindedir.
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta