Küçükken dünyaya göz ucuyla bakardım.
İnsanların ölümsüz olduğunu düşünür,
Bütün sevdiklerimizin bir ömür yanımızda kalacağına inanırdım.
Bazen gözlerim takılırdı cami avlusundaki insan topluluğuna.
Büyük bir taş üzerine konulan sandığın ne olduğunu merak ederdim.
Sonra o sandığın içindekini…
Acaba bu insanlar neden toplanmışlar diye,
Zindan iki hece, Mehmed'im lâfta!
Baba katiliyle baban bir safta!
Bir de, geri adam, boynunda yafta...
Halimi düşünüp yanma Mehmed'im!
Kavuşmak mı? .. Belki... Daha ölmedim!
Devamını Oku
Baba katiliyle baban bir safta!
Bir de, geri adam, boynunda yafta...
Halimi düşünüp yanma Mehmed'im!
Kavuşmak mı? .. Belki... Daha ölmedim!




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta