Merak etti cocuk. Bir kalbine bakti, bir disariya. Aradigini bulamadi. Kalbindeki o sey, disarida yoktu. yine de aradi cocuk. Acti kalbini ve aradi. O aradikca, kalbindekileri caldi insanlar. Guzelliginden faydalanip baska seylerle doldurdular. Kalbi söndu cocugun. Bir zaman sonra hissetmedi artik. Aramadi da! Kendini kapatti cocuk, vermedi daha sonra kimseye kendinden. Kimseden istemedi kimsede aramadi. Kabul etti, vazgecti..
Cocuk ~
“Bize ne irs-ı peder, ne servet ü ne cah kalmıştır,
Şuûr-ı hikmete karşı bir eyvallah kalmıştır'
Sultan Veled
Devamını Oku
Şuûr-ı hikmete karşı bir eyvallah kalmıştır'
Sultan Veled




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta