Darasıyla birlikte gelirdi kapıya
Tozu dumana katardı dökülen kömür
Birer maden işçisi gibi hepimiz
Elimiz yüzümüz kapkara
Leğenlerle taşırdık kışlık yakacağımızı
Akşamüstü kararmadan iyice hava
Alelacele ve gülüşerek
Şenlik dağıldı bir acı yel kaldı bahçede yalnız
O mahur beste çalar Müjgan'la ben ağlaşırız
Gitti dostlar şölen bitti ne eski heyecan ne hız
Yalnız kederli yalnızlığımızda sıralı sırasız
O mahur beste çalar Müjgan'la ben ağlaşırız
Devamını Oku
O mahur beste çalar Müjgan'la ben ağlaşırız
Gitti dostlar şölen bitti ne eski heyecan ne hız
Yalnız kederli yalnızlığımızda sıralı sırasız
O mahur beste çalar Müjgan'la ben ağlaşırız




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta