Okuldan çıkıp, işe koşan çocuklar
mutluluğu bir ekmek arasına doldurmuşlar
garibim, ne zaman bir iki parça ısırıp, o ekmeği kenara koysa
ekmek ilk o zaman ağlar olmuş, gıcırdayan kapı ardında.
Ah o küçücük omuzlardaki büyük yükler
o ki tanrının imzasıdır, ne kadar yıkasa da çıkmıyor bu kirler
o kadar da önemli değildir bırakıp gitmeler,
arkalarında doldurulması mümkün olmayan boşluklar bırakılmasaydı eğer.
utanılacak bir şey değildir ağlamak,
yürekten süzülüp geliyorsa gözyaşı eğer…
belirsizliğe yelken açardı iri ela gözler zamanla,
öylesine derince bakmasalardı eğer…
Devamını Oku
arkalarında doldurulması mümkün olmayan boşluklar bırakılmasaydı eğer.
utanılacak bir şey değildir ağlamak,
yürekten süzülüp geliyorsa gözyaşı eğer…
belirsizliğe yelken açardı iri ela gözler zamanla,
öylesine derince bakmasalardı eğer…




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta