Ay karanlık geceler ile geçerken zaman;
Gün şafağa vuruyordu kızıllığını,
Fecr-i vakte kucak açmıştı gökyüzü.
Bir çocuk vardı sarı saçları arasında
Mavi gözlerle,
Yarının kucağında büyüyecek bir çocuk
Ellerin neden soğuk,üşümüş müsün?
Gerçek misin,düş müsün?
Kar mı yağdı sokaklara,rüzgar mı esti?
Üşümüş müsün?
Odaları bir büyük sessizlik almış
Devamını Oku
Gerçek misin,düş müsün?
Kar mı yağdı sokaklara,rüzgar mı esti?
Üşümüş müsün?
Odaları bir büyük sessizlik almış




'Yüreğine kalemine sağlık abim...İnci gibi dizelerdi...Keşke hep çocuk kalsaydık hayatın yükü gözlerimizde birikmeseydi...Tebrik ederim...10 ant...'
Belki de bir yanın hep çocuk kalacak ama bence;çocukluk her türlü cinliğe karşın saflıktır yine de...
Büyüme çocuk büyüme
hep böyle kal
hep saf olsun bir yanın...
Sevgiler ile
Bu şiir ile ilgili 2 tane yorum bulunmakta