Bir çoban sırtında aba ve elinde sopası,
Yorgun kavalını tutuyor,
Gönlünde nerelerin havası.
Tepelere dağıtmış, kuzuları, koyunları,
Seyre dalmış, dağları, otları, bulutları.
Süzüyor ufukları.
Bir pilot delerken bulutları,
Şenlik dağıldı bir acı yel kaldı bahçede yalnız
O mahur beste çalar Müjgan'la ben ağlaşırız
Gitti dostlar şölen bitti ne eski heyecan ne hız
Yalnız kederli yalnızlığımızda sıralı sırasız
O mahur beste çalar Müjgan'la ben ağlaşırız
Devamını Oku
O mahur beste çalar Müjgan'la ben ağlaşırız
Gitti dostlar şölen bitti ne eski heyecan ne hız
Yalnız kederli yalnızlığımızda sıralı sırasız
O mahur beste çalar Müjgan'la ben ağlaşırız




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta