Gözlerinin gözlerime değdiği anlar nerde kaldı,
Nerde kaldı vuslat bahçesinin gülleri?
Vuslat bahçesinin gülleri ki, rûhsarın gibi al aldı.
Al aldı gözlerimden yanağıma inen her bir çizgi.
"Ne bu sitem, gelmeyecek mi?" dediler,
"Karanlığın ardı aydınlıktır" dediler.
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta