Hakikat tüm çıplaklığıyla anlatırdı kendini.
Çırılçıplak bir hakikat kelimeler ile anlatılabilir miydi?
Bu alemde "çırılçıplak" bile bir kelimeydi.
Ve de "kelimeler mananın örtüleriydi."
Bir örtü anlatabilir miydi altındaki şeyi?
Hangi gün ışığı anlatabilirdi geceyi?
Hangi gece anlatabilirdi gündüzü?
Seni her özlediğimde sevgilim,
Gökyüzüne bakıyorum;
Göğün mavisinde gözlerini görüyorum çünkü.
Seni her özlediğimde bir tanem,
Denizlere bakıyorum.
Ufuğa bakınca mucizeni görüyorum çünkü.
Devamını Oku
Gökyüzüne bakıyorum;
Göğün mavisinde gözlerini görüyorum çünkü.
Seni her özlediğimde bir tanem,
Denizlere bakıyorum.
Ufuğa bakınca mucizeni görüyorum çünkü.


Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta