Çıplak Ağaç Öğle Sonu Şiiri - Yasemin Temel

-Bulutsuz gökyüzü hizmetkar olsun size..

-Olsun da ne emredeyim? ..

-Olmadı küçük kuşla söyleşin...

-...

Kuşa anlatın
deyin ki; 'Sen ol! '
dalımı incitmeden,
o da size gücensin...

-...

-Sonbahar yalnızlığına benziyorsunuz..

-Çok oldu yaprak dökeli sokaklara..
Olsun içim taptaze...
Sadece, orman ıssız..

-O halde kuş da gitti...

-Hayır bekler dalımda
çünkü; düşüm o benim...

Ansızın ürktüğünde
çıplak dala koşacaktır,
sabahın her saatinde
dalımda şakır,
ay doğarken de aklımda...

-Biraz bahar alsanız
yalnızlık çok güç,
durmadan ağlarsınız..

-Yalın olmak güzel;
yapraksız ve rüzgarsız
dinginim ben böylece..
Dinleyin, anlarsınız..

-Siz hiç korkup kaçmaz mısınız?
Ya küçük kuş susarsa?

-Uçmayı biliyorsa;
susacaktır elbette
ben olgun bir ağacım
bir şey sormayın işte...

-Bir şarkıyı anımsattınız
kuş da bilir mi onu?

-Bilmese sever miydim
yırtılır içinde sesi
söylerken onu..
Sabahları dinleyin..

-O halde siz bekleyin,
kuş bu puslu havada
az da olsa gecikir...

-Öyle güzel ki yüzü;
kurşun yesem gam yemem..

Beklerim orman yeşil
gökyüzü mavi
hak etmedim bu hüznü,
mutlaka bitecektir...

-Bakın işte;
küçük kuş
üşümüş ağlaşıyor
size doğru geliyor..
Gözlerine gam olun
yüreğine sevgili,
dünyanın bu olmaz dengesinde
kollamalı bu kuşu..

-Siz beni duymadınız mı,
ben olgun bir ağacım.
Sevdiysem;
sakınırım kendimden olsun
dallarımı yeşertirim
yeter ki dalda olsun...

-Kuşa da anlatın,
söyleyin
size hiç gücenmesin...

-O gelmese umutsuzdum,
hoşgeldi bir görseniz..

Yağmurlu havalar armağan olsun ona...
Yeter ki, bende..
Sonsuza dek dalda kalsın...