Kaçıyorum. deli gömleği giymiş, sokakları, caddeleri nöbetlere esir bu şehirden.
Arkama önüme bakmayıp soluksuz koşuyorum.
Kırılan kalplerin cam parçaları yağıyor bedenime her yerden,
Tepeden tırnağa kan kuşanıp sırtımda kuzgun taşıyorum.
Ben bu şehrin cesedinde cansız yaşıyorum.
Şehri istilâ etmiş ağızları bıçaktan, şuursuz ruhlar.
Kadın ve adam oturuyorlardı
Uzakta beyaz dağlar vardı
Gara girmek üzereyken Barselona-Madrid treni
Kadın üzgündü, üzgündü, üzgündü
Adam düşündü, düşündü, düşündü
Devamını Oku
Uzakta beyaz dağlar vardı
Gara girmek üzereyken Barselona-Madrid treni
Kadın üzgündü, üzgündü, üzgündü
Adam düşündü, düşündü, düşündü




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta