Ne yükselişi güneşin, bir karanfil demetinden..
Ne bir soğuk gecenin, avuçladığı yollar!
Bir kesişen çığlıklar, denizinde her şeyim..
Gözlerim boşlukları, boşluklar; beni kollar! ...
Tepemde hançer gibi savrulan hıçkırıklar..
Avcumda; gözlerimden, bana kaçmış bir peri!
Sırtımda, taşınmaz yükü göklerin;
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?
Devamını Oku
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta