Çınar Ağacının Gölgesinde

ÇINAR AĞACININ GÖLGESİNDE

Bir çınar ağacının gölgesinde hayale daldım…
Kökleri toprağın kalbine inmiş,
Dalları göğe susamış bir bilge gibi.
Ne aşk var dilimde
Ne de bir yüzün gölgesi.

Bugün dünya konuşuyor içimde.
Rüzgâr yaprakların arasından geçerken
Eski bir sır fısıldadı:
Her gelen geçer,
Kalan da yolcudur.

Gölgede serinleyen yalnız bedenim değildi;
Zaman da soluklandı benimle.
Bir karınca yürüdü önümden,
Usulca.
Biz ise hep yetişmeye çalıştık
Yetişemediğimiz kendimizden başka.

Çınar susarak anlattı hakikati
En güçlü olan bile toprağa dayanır.
Göğe yükselmek için
Önce eğilmek gerek.

Bir yaprak düştü omzuma.
Ne vedası vardı
Ne şikâyeti.
Mevsimini bilmenin huzuruyla indi.

Anladım
Hayat, gölge ile güneş arası.
Ne gölgeye kapılmalı
Ne güneşe aldanmalı.

Gözlerimi kapadım.
Kalbim dedi ki
Sen de bir yapraksın.
Rüzgârla kavga etme.
Kökünü bul.

Kalıcı olan, teslimiyettir.