BEN BİR ÇINAR AĞACIYIM
İSTANBUL SOKAKLARINDA, CADDELERİNDE
BENİMLE YAŞAYANLARA GÖLGE OLURDUM 500 YIL BOYUNCA
OKSİJEN VERİRDİM GENİŞ YAPRAKLARIMLA
KÖKLERİME BETON YÂDA ASFALT DÖKTÜLER
ÖMRÜMÜ KISALTIP, YAPRAKLARIMI UFALTTILAR
Yollarımız burada ayrılıyor,
Artık birbirimize iki yabancıyız.
Her ne kadar acı olsa, ne kadar güç olsa
Her şeyi evet, her şeyi unutmalıyız.
Her kederin tesellisi bulunur, üzülme.
Devamını Oku
Artık birbirimize iki yabancıyız.
Her ne kadar acı olsa, ne kadar güç olsa
Her şeyi evet, her şeyi unutmalıyız.
Her kederin tesellisi bulunur, üzülme.




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta