Çile misin, dert mi?
Çile misin, dert mi
adı konulamayan şu hâlimin?
Soruyorum gecelere,
cevap vermiyor sabahlar.
Ne çektiğim çileye benziyor
ne de bildik dertlere…
Bu başka,
bu içime çöken
adı suskunluk olan bir ağırlık.
Gül desem içim ağlıyor,
sus desem kalbim bağırıyor.
İnsan kendine
bu kadar mı yabancı olur?
Aynı bedende
iki yalnızlık taşıyorum.
Çile misin, dert mi
omzuma çöken bu yorgunluk?
Yollar bitti diyorum,
yine yürüyorum.
Düşmekten değil,
kalkacak hâlimin kalmamasından
korkuyorum.
Herkesin derdi anlatılır,
benimkisi anlatılmaz.
Dinleyen olur da
anlayan olmaz diye
susuyorum.
Bir yanım alışmış acıya,
bir yanım hâlâ umutlu.
İşte bu yüzden
en çok buradan kanıyorum.
Çile misin, dert mi
bana kendimi unutturan?
Ne senden kurtulabiliyorum
ne de seni kabullenebiliyorum.
Ama şunu bil:
Beni yıkamadıysan
adın çile değil,
dert de değil…
Sen
beni ayakta tutan
en ağır imtihansın
Hamit Atay
Kayıt Tarihi : 8.3.2026 12:24:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.




Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!