Zihnimin duvarlarında yankılanıyor o uğultu,
Çıldırıyorum galiba, içimde bir dev uyanıyor.
Eskiden sevdayla çarpan bu yorgun kutu,
Şimdi her şeyi kırmak, parçalamak için yanıyor.
Sadece eşyayı değil, aynadaki o yabancıyı;
Kendimi bile dağıtmak geçiyor içimden.
Seni... Canımdan öte tuttuğum o kutsal emaneti,
Hani dokunmaya kıyamadığım o ipek teni,
Şimdi sıradan, değersiz bir kağıt parçası gibi
Bin bir parçaya bölmek, rüzgarın insafına savurmak...
Seni içimde yok etmek geçiyor içimden.
Çıldırıyorum galiba, bu bir akıl tutulması değil,
Bu, aldatılmaktan nasır tutmuş bir ruhun isyanı!
Göz göre göre çiğnenen o saf duygunun kanı,
Ellerime bulaşmışken, söküp atmak istiyorum kalbimi.
Yerine buzdan bir taş, ruhsuz bir boşluk koyup,
Kalpsiz ve duygusuzca yaşamak geçiyor içimden.
Kayıt Tarihi : 6.07.2006 20:25:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.




söküp atmak
kalpsiz duygusuz yaşamak geçiyor içimden.....Sevgiyle çarpan bir kalbiniz olmazsa nasıl yaşarsınız...tebrikler
Birlikte 'Şiddete hayır' diyeceğiz ya!
Muzipliğimle:))
ne de olsa sadece dizelerde akar....
saygılar
TÜM YORUMLAR (6)