Kasım 1950 Yalacık. Dörtdivan-BOLU. Ayvalı-ANKARA
Nice akşamın karanlığında,
Kibrit çaktım, lamba yaktım.
Yer’de, Gök’te, yıldızlarda,
İnsanı, insanlığı aradım.
İnsanlar gördüm:
Kimi Leyla, kimi Mecnun, kimi Ferhat içinde.
Gel; n'olursun, içimde umûdum tükenmeden!
Gel; bak bu kahrım beni, mağlûb edip yenmeden!
Gel diyorum, gel artık; son bulsun ızdırâbım!
Gel de yüzler süreyim; kıblegâhım, mihrâbım! ..
Devamını Oku
Gel; bak bu kahrım beni, mağlûb edip yenmeden!
Gel diyorum, gel artık; son bulsun ızdırâbım!
Gel de yüzler süreyim; kıblegâhım, mihrâbım! ..




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta