Bir fotoğraf bir gülüş bir iç çekiş oluveriyor anlamsızca.
Uzaklar mı yakın yakınlar mı uzak çözemiyorum.
Yürüdükçe kayboluyor, yavaş yavaş unutuyorum.
Uzun gelen yollar kısa, kısa gelen yollar bütünüyle ağma ediyor beni.
Düşüncelerime inat kalbim adım atıyor çıkmazlarına.
Böyle gecelerde anlıyor insan,
Gökyüzüne dalıp hüznü çiziyor zifiriye..
o kadar da önemli değildir bırakıp gitmeler,
arkalarında doldurulması mümkün olmayan boşluklar bırakılmasaydı eğer.
utanılacak bir şey değildir ağlamak,
yürekten süzülüp geliyorsa gözyaşı eğer…
belirsizliğe yelken açardı iri ela gözler zamanla,
öylesine derince bakmasalardı eğer…
Devamını Oku
arkalarında doldurulması mümkün olmayan boşluklar bırakılmasaydı eğer.
utanılacak bir şey değildir ağlamak,
yürekten süzülüp geliyorsa gözyaşı eğer…
belirsizliğe yelken açardı iri ela gözler zamanla,
öylesine derince bakmasalardı eğer…




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta