Dosttum diyene, öyle bir dost ol ki?
Kışı Yaz'a, dost eliyle çıkarsın.
Sonbaharda bir bir, dökülür yaprak,
İlkbaharda Bülbül, Gülü çıkarsın.
Bakma sen, fani dünyanın Narına,
Kul ne ekerse, o onun Kârına.
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta