Utanırım kadınım,
sana kalkan elden,
Sert esen yelden, dikenli gülden.
seni inciten;
Utanırım kadınım, kötü sözden,
ürküten,korkutan yüksek sesten.
Vatan Savaşında
Görmediğin yer,yurt değildir.
İşlemediğin, üretmediğin toprak vatan.
Kullanmadığın nehir,su,elektrik,
Anımsamıyorum
eskiden ne anlam taşıdığını.
Bekliyor muydum muştular,
bekleniyor muydum muştularda.
Çok imgeler kurardım yarına dair,
İki Temmuz 1993
şiire tutuşmuş önce Madımak
Sözcük dize dörtlük.
Saza tutuşmuş ağıt tellerinde
Dile gelmiş aşklar,
Pir Sultan'dan Veysel'e akar.
Yürüyen Tarih
Kayınbabam Derviş Ali,
Çiğdemli yoksul bir köylünün oğlu.
Yedi kardeşten biri.
Esaretten sağdım isyanımı,
İsyan okşar yanaklarını kimsesizliğin.
Haykırışım sessiz yokoluşlara ;
Tebessümlerim taşır,
yüzüme oyulan gözlerini ,
divane hüzünlerin.
Hayat çalışmadığım yerlerden
Zor sorular çıkarıyor karşıma.
Kastı ne bilmiyorum.
Bilmediğim şeylerle mi ölçecek
Dağarcığımın nelerle dolduğunu?
Dizilir düğüm düğüm ,
belleğimdeki anıların buğusuna,
gül dostlukların genzi burkan özlemi.
mutlu mutsuzluğun neminde
acıyla yıkanmaya koyulur,
yüzümün yorgun dereleri.
Zalim Baltanın Sapı Bedendendir.
Günah çocuğu gömülmüş
kendi kirlettiğine,
debelenir durur
Silah,siyaset,para,
bomba yağdırıyor üstümüze,
karıştırıyor vatanımızı,
emperyalizm çakalları.
Çorap örmekte başımıza:
Etnik,dinsel mezhepsel.
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!