Çığlıklar Şiiri - Emir Kerküklü

‎Acılar içinde büyüdüm,
‎Yılların koynunda savruldum.
‎İnsanlara karşı hep güldüm,
‎Gözlerimde hüzünü sakladım.
‎Geceleri yıldızlara döküldüm,
‎Gözyaşlarımı kelimelere gömdüm.
‎Kimse duymadı fısıltılarımı,
‎Sessizlikte boğuldu çığlıklarım.
‎Güçsüzlüğümü gömmek için,
‎Güçlüymüşüm gibi yürüdüm.
‎Yalnızlığı dost belledim,
‎Gölgem gibi peşimden sürüdüm.
‎Her sabah yeniden doğdum,
‎Geceden kalan izlerle yoruldum.
‎Her gece yeniden battım,
‎Kendi içimde kayboldum.
‎Kalemim yazdı, susturamadım,
‎Her dizede sancım derinleşti.
‎Mısralarıma nokta koyamadım,
‎Her kelime yaramı genişletti.