Ana içeriğe atla

Çığlık Şiiri - My Poem Halil Köse

Antoloji.com mobil uygulaması Şiirler, şairler, mesajlarınız ve gruplarınız telefonunuzda. iPhone ve Android için ücretsiz. Uygulamayı İndirİndir
My Poem Halil Köse
84

ŞİİR


20

TAKİPÇİ

Çığlık

Bu gece
kalbimin başucunda oturup
sana değil,
senden vazgeçemeyen
o eski kendime
nöbet tutacağım.

İçimde bir ev yanıyor
kimsenin haberi yok.

Ne sirenler duyuldu içimde
ne göğe yükseldi dumanım.

Dışarıdan bakınca
pencereleri sağlam,
kapısı kapalı,
bacası tütmüyor.

Oysa içeride
senin bıraktığın bir ateş var.
Ne söndürmeye kıyabiliyorum
ne de kendimi
oradan çıkarabiliyorum.

Bir zamanlar
o evin bütün odalarında
sen vardın.

Şimdi odalar alev alev..

Duvarlara sesinden ince çatlaklar düşmüş,
eşiklerde ayak izlerinin
yangından kalan külü,
tavanında
söylemeye ömrümün yetmediği sözlerden
kararmış gökyüzü..

Her gece
yangının ortasına oturuyorum.
ateş duvarların arasından konuşuyor.
Elimde bir kova su,
içimde bin yıllık bir susuzluk.

Söndürmek istiyorum bu ateşi

Ne zaman suya uzansam
avuçlarıma senin adın düşüyor.

Ben bu evi
yangından değil,
sende kalan yanımdan
korumaya çalışıyormuşum.

Şimdi herkes
"Yak şu evi, kül olsun," diyor.

Bilmiyorlar ki
bir evden değil,
o evde yaşayacağını sandığı hayattan
vazgeçemiyor...

Ben hâlâ
yanmış bir odanın ortasında
iki kişilik bir sofra kuruyorum.

Bir tabak sana.
Bir tabak bana.

Sen gelmiyorsun.
Ben yine de
ekmeği bölüyorum.

Açılan her kapı sesinde
bir cümleni duyuyorum.
Kül havaya kalkıyor,
ben onu kar sanıyorum.

Ne tuhaf…
Insan kendini kurtarmak için
evini yakar mı

seni kaybetmemek için
içimdeki evi
her gece yeniden yakıyorum.

Bir gün söner mi bu yangın.
Bilmiyorum
Bu gece
Ben yine yangının içinde kalıyorum
Ve..
en çok kurtulamadığım
kendime yanıyorum.

My Poem Halil Köse
Kayıt Tarihi : 12.11.2026 16:53:00
Yıldız Yıldız Yıldız Yıldız Yıldız Şiiri Değerlendir
Yorumunuz 5 dakika içinde sitede görüntülenecektir.

Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!