Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
ben yazdım sevdaya süveydayı /aşka rüsvayı/ kimsesizliği kumsallara/ıssızlığı sokaklara....
hoşçakal gözleri düşkarası/
gidiyorum sana bırakarak/bu şehri ve yalnızlığı...
serseri,enserseri dizelerim bunlar....selamlar.
Şimdiye kadar duyduğum en detonesiz çığlık, çığlık kadar sert bir terimi bu kadar yumuşaklaştırıp şiire aktarmak büyük bir ustalık tebrikler. harika
Bu şiir ile ilgili 2 tane yorum bulunmakta