Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Kısa ama bir okadarda manidar. Herşeyi ile ustaca. Bravo.
sessizlik, gitmişliğin ispatı...yalnızlığın izleri...
ruha vurmuş...tebrikler Kamer Bey..anlamlı şiir...
DEĞİŞİK...HOŞ....:))
TEBRİKLER
Bu şiir ile ilgili 3 tane yorum bulunmakta