Yüreğimden geçen her göçmen kuş
sen diye kanatlandı,
senin göğünde maviyken
yüreğine ferahlık olsun
Sendin en çok sevdiğim,
sendin en çok özlediğim...
Anlamadın mı?
Sen ateş, ben su;
değdikçe kül olduk.
Oysa nefesimdin,
neden nefesini kestim?
Bir yanım hâlâ çocuk,
sana sarılmayı bekliyor.
Neden yarım kaldık, ciğerim?
Ben seni hiç bırakmadım,
sadece sustum.
Şimdi her şey üstüme gelirken
gücüm yok.
Gel...
Dermanı sende olan
yüreğime sarıl.
Çünkü ben seni
hâlâ, ilk günkü gibi
çok seviyorum.
Kayıt Tarihi : 7.09.2026 13:09:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.




Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!