Çiçekler açsa Şiiri - Dağlar Özügüç

Çiçekler açsa

Gölgeler uzadı sahil boyunca
Bir yaz gecesinin kokusu kaldı içimde
Evlerin lambalarında bir hoşluk
Karanlık desem değil, kıpırtılar var içinde

Sokaklar arasında bir garip boşluk
Çocuklar yok parklarda, bahçelerde
Akşamcılarda belli belirsiz bir sarhoşluk
Kafalar duman, ama acı var içlerinde

Ben bir bulut olsam, yağsam taşlara
Taşlaşmış yürekler bir bir erise
Ulaşsam kirden katılaşmış yüreklere
Yumuşak toprak gibi kabarsa

Ulaşsa göklerin merhameti yüreklere
Sokaktaki taşlar arasında bile
çiçekler olsa
Son gecenin gizemi hiç unutulmasa