Çiçeğe Hasret Şiiri - Halil İbrahim Yaman

Toprak, su, hava,
Dağ, taş, ova,
Bağ, bahçe, Doğa,
Çiçeğe hasret.

Kelebek, kuş, arı,
Süt, aroma, balı,
Ev, yurt, mekânı,
Çiçeğe hasret.

Oğulu, kızı, kaderi,
Ana, baba, pederi,
Sevgi, neşe, kederi,
Çiçeğe hasret.

Orman, çayır, mera,
Yayla, vadi, sera,
Köy, çiftlik, hara,
Çiçeğe hasret.

Irmak, nehir, çay,
Işık, Güneş, Ay,
Yıldızlarla Uzay,
Çiçeğe hasret.

Kutup, Ekvator, çöl,
Okyanus, deniz, göl,
Tohum, yumurta, döl,
Çiçeğe hasret.

Yaz, Kış, Bahar,
Asya, Avrupa, Afrika’lar,
İstisnasız tüm Kıtalar,
Çiçeğe hasret.

Ben, sen, o, biz,
Aydınlık ve güzelliğimiz,
Birlikte, beraber, hepimiz,
Çiçeğe hasret.

Çiçek: Çocuk.
Çocuklar: Çiçek.
Kısaca söylersek:
Çiçeğe hasret!

(Bizim Sevgi Bağları 81)