“su kadar saydamdım ben senden önce
şimdi kendimi tanıyamıyorum
aklım uçtu gitti seni görünce
sanki kendimi tanıyamıyorum
sesini duysam seni görebilsem
sen bana ben sana gelebilsem
İnsan bu, su misali, kıvrım kıvrım akar ya;
Bir yanda akan benim, öbür yanda Sakarya.
Su iner yokuşlardan, hep basamak basamak;
Benimse alın yazım, yokuşlarda susamak.
Her şey akar, su, tarih, yıldız, insan ve fikir;
Oluklar çift; birinden nur akar; birinden kir.
Devamını Oku
Bir yanda akan benim, öbür yanda Sakarya.
Su iner yokuşlardan, hep basamak basamak;
Benimse alın yazım, yokuşlarda susamak.
Her şey akar, su, tarih, yıldız, insan ve fikir;
Oluklar çift; birinden nur akar; birinden kir.




kalbimi kilitlemiştim sevgiye
sürekli yalvarıyorum gel diye
belki de bu ceza bana hediye
neden kendimi tanıyamıyorum..
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta